عظیم نیک نهاد    

مهر۴۰۲ ورفتن به کلاس درس درروزهای شنبه وسه شنبه آغازتدریس درپنجاو وسومین سال معلمی من است.وقتی به کلاس میروم ،بهشت واقعی را درعالم وجود تجربه میکنم،ووقتی به رخسار دانشجویانم که عین فرزند برایم عزیزندمینگرم، روحم جانم وقلبم روشن میگردد،گویا به معراج رفته ام،من خدارا وزندگی را وبهشت را درکلاس ،درکنار دانشجویانم ودرپاکی چشمان زلال وقشنگشان یافته ام،خداوند یارو ویاور دانشجویانم باد،دوست داشتنشان درکنار آموزش کمترین چیزیست که میتوانم به آنها هدیه دهم .کاش میتوانستم بهروزی وخوشبختی ودلِ خوش را یکجا به آنها هدیه دهم،که دراین کار ناتوانم ،زیرا خوشبختی وبهروزی وسرور ونشاط ،هرکس با دست خود ساختنی ویافتنی است. ومن دعامیکنم که درراه دلخواه خود درتحصیل،درانتخاب شغل ،درانتخاب دوست،درانتخاب محبوب ومعشوق ودرانتخاب محل کار ومحل زندگی وداشتن خانه وسیع وخوب وداشتن فرزندان سالم وپرورششان موفق گردند.تحقق این آرزوها برایشان بهترین پاداش،خدا وآنها برای من است . خداوندا انهارا درهمه این موارد به بهترین وجه با بشارتهای خود موفق گردان .انشاءالله⚘⚘❤🙏❤⚘⚘